Albums·Muziek

Therapy? – Troublegum

Als mijn vrouw wollige verhalen schrijft over hoe het voor haar allemaal begon, kan ik dit goede voorbeeld maar volgen 🙂

1994. Een stevig jaar voor mijn muziekgeschiedenis. En dit niet alleen door die schokkende gebeurtenis op 5 april van dat zelfde jaar… Maar vooral omwille van de release van dit album. Was dit dan de eerste stap in de richting van de ‘betere muziek’? Neen, daaraan zijn enkele andere ‘klassiekers’ schuldig zoals GNR, Metallica, …
Maar als de absolute nummer 1 in de – nog steeds gestaag – groeiende fysieke (!) albumcollectie, was dit het eerste album dat serieus binnen kwam en altijd is blijven hangen.

Troublegum

Op Studio Brussel draaide het toen nog jonge ‘Metalopolis’ waar ‘Stop it, you’re killing me’ de revue passeerde. Nochtans niet dé hitsingle van het album, maar met dit nummer was ik verkocht. Wellicht zijn er weinigen die Die Laughing, Nowhere of Isolation van dit album niet kennen. Voor wie ze niet kent: laat dit een luistertip zijn!

Als ik het album met één woord zou moeten omschrijven, dan zou ik voor ‘kort’ kiezen – en dat is niet negatief bedoeld. Uiteindelijk is Troublegum een eerder kort album, met een bonte verzameling van korte, pun(k)tige rocksongs. Puntig, omdat het geluid nergens te vlak of te gepolijst is. Alle nummers luisteren vlot weg en klinken in zekere zin vrij poppy – met herkenbare, meezingbare refreinen – maar hebben toch een scherp randje. De stem van Andy Cairns draagt daar zeker aan bij, maar ook de songteksten, die ook eerder kort van stof zijn, getuigen van een donker kantje. Als nummer moet ik hier Unbeliever (met een herkenbare gastrol voor Page Hamilton van Helmet) absoluut nog vermelden. Eén van de langere en tragere nummers van het album, maar met een stevige flow die het nummer voortstuwt.

In 1994 ging ik voor de CD-versie van Troublegum. Bij gebrek aan de toen nog volop in opmars komende/zijnde CD-speler, kon ik dankzij Bavo De Cooman de eerste weken/maanden gelukkig van een kopie op cassette genieten.
Enige tijd geleden kon ik Troublegum in (gelimiteerd) groen vinyl op de kop tikken als onmisbare aanvulling voor de collectie.
Troublegum op plaat beluisteren heeft wat mij betreft 2 grote voordelen: in eerste instantie klinkt alles op vinyl net dat extraatje voller en warmer (de stereo gaat doorgaans ook net eentje luider…). Daarnaast is een plaat eerder beperkt van ruimte, waardoor je – in tegenstelling tot de CD – vrij snel verlost bent van de Brainsaw op het einde van het album… 🙂

Een gedachte over “Therapy? – Troublegum

  1. En ik maar denken dat het over metal zou gaan… (Maar ja het is ook niet “metalnwol” natuurlijk) 😉
    Alleszins meer diepgang dan ik er zou kunnen insteken, maar had dat wel verwacht van jou met je jarenlange muziekervaring. Nice! (en kort, maar dat is zeker niet negatief bedoeld…)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s